Zondag 27 maart 2011

Gelukkig hoeven we vanmorgen niet zo vroeg op. Hoewel?? Ook in Engeland is de zomertijd ingegaan. Dat zorgt niet alleen voor een uur minder slaap, maar ook voor enige spraakverwarring 's morgens. Ondanks dat vertrekken we keurig op tijd naar Bristol, alwaar we door Peter worden afgezet bij de Clifton Suspension Bridge. De brug, die de rivier Avon hoog overspant, heeft een prachtig ontwerp van Isambard Kingdom Brunell.

Omdat het weer lekker weer is lopen we daarna naar de oevers van de haven om om tien uur de SS Great Brittain te vereren met een bezoek. Ook dit schip is ontworpen door Brunell en is het eerste stalen zeeschip met stoom-motoren. In zijn tijd werd het niet voor niks De Mammoet genoemd. Zowel museum als schip blijken zeer de moeite van een bezoek waard. Moet je alleen niet schrikken van de levensechte poppen die je hier en daar tegenkomt J.

Next stop: Big Pit, een van de kolenmijnen in Wales. We worden meteen in het diepe gegooid. Letterlijk. Ex-mijnwerkers nemen ons mee naar beneden, ruim 90 meter onder de grond, om een kijkje te nemen op een plek waarvan je je bijna geen beeld kunt vormen. In twee groepen worden we door de smalle gangen geleid en vertellen de gidsen hun verhalen. We zien totale duisternis, horen hoe kinderen van 6 jaar er voor 1 penny per dag deuren open en dicht moesten doen, hoe onze gids toen hij zeventien was op zijn zij in een laag stromend water met een schop kolen afstak, hoe paarden maar twee weken per jaar vakantie mochten vieren boven de grond en hoe dit kei- en keiharde bestaan heeft gezorgd voor trots en gemeenschapszin van de mijnwerkersfamilies.